Deniz Aktaş

Diyarbakır’da doğdu, Diyarbakır’da yaşıyor

Deniz Aktaş (d. 1987, Diyarbakır, Türkiye) Diyarbakır’da yaşıyor ve çalışıyor. Marmara Üniversitesi GSF Resim Bölümü’nün ardından Yeditepe Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Çizimlerinde kent hafızasının travmalarını irdeleyen sanatçı; kentsel dönüşüm, zorla tahliye, yıkım ve toplumsal çatışmaların izlerini taşıyan görüntüleri ele alıyor. 2016’da Paris’teki Cité Internationale des Arts misafir sanatçı programına katılan Aktaş’ın ilk kişisel sergisi Yok Yerler, artSümer, İstanbul (2018) öncesinde katıldığı ikili/karma sergiler arasında İmkansız Uzam, Kasa Galeri, İstanbul (2017); Poser Son Temps [Zamanını Bırakmak], On-Off Site, Paris (2017); Wider den Grautönen [Gri Tonlara Karşı], Pasinger Fabrik Gmbh, Münih (2016); Açık Şehir, Pilot, İstanbul (2016) ve Mitolojiler, 3. Mardin Bienali (2015) yer alıyor.

Özlem Altın

Goch’da doğdu, Berlin’de yaşıyor

Özlem Altın (d. 1977, Goch, Almanya) Berlin’de yaşıyor ve çalışıyor. Altın, geniş bir buluntu imge koleksiyonundan seçtiği; kitaplar, dergiler ya da internetten aldığı kopya ve baskıları; yoğun kolajlar ve karmaşık yerleştirmeler içinde kavramsallaştırıyor. Kaynak malzemenin içinde hiçbir hiyerarşi gözetmeyerek, bu malzemeyi kendi resim ve fotoğraflarıyla yan yana koyarak, insanın varoluşunun iç durumlarını ve dışsal kısıtlamalarını meydana çıkaran, bir hayli çağrışımsal bir görsel anlambilim geliştiriyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Lens [Mercek], Merano Arte, Meran (2019); Processing [İşleniyor], Camera Austria, Graz (2017); Untitled (Touch or Melancholy) [İsimsiz (Temas ya da Melankoli)], Lentos, Linz (2016) sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında ise Part of the Labyrinth [Labirentin Parçası], Göteburg International Biennial for Contemporary Art (2019); We Don’t Need Another Hero [Bir Kahramana Daha İhtiyacımız Yok], 10. Berlin Bienali (2018); Sözden Öte, 4. Mardin Bienali (2018) bulunuyor.

Jonathas de Andrade

Maceió’da doğdu, Recife’de yaşıyor

Jonathas de Andrade (d. 1982, Maceió, Brezilya) Recife’de yaşıyor ve çalışıyor. Sanatçı fotoğraf, yerleştirme ve videolarında kurgu ve gerçeklik arasında yer değiştiren stratejilerden yararlanarak ortak hafıza ve tarih kavramlarını inceliyor. Mimari, imgeler, metinler ile hayat hikayeleri toplayan ve bunları kişisel bir geçmiş anlatısında yeniden düzenleyen sanatçının geçmiş kişisel sergileri ​Museu de Arte de ​São Paulo (2016-17); ​The Power Plant, Toronto (2017); New Museum, New York (2017); ve MCA Şikago’da (2019) gerçekleşti. Katıldığı grup sergileri arasında ise 32. São Paulo Bienali (2016); Unfinished Conversations: New Work from the Collection [Yarım Kalmış Sohbetler: Koleksiyondan Yeni Eser], The Museum of Modern Art, New York (2017); ve Padiglione d’Arte Contemporanea, Milano (2018) bulunuyor.

Anzo

Utiel’de doğdu, Valencia’da vefat etti

Anzo ismiyle de tanınan ressam, tasarımcı ve heykeltıraş José Iranzo Almonacid (d. 1931, Utiel, İspanya; ö. 2006, Valencia, İspanya), 20. yüzyıl İspanyol sanatçılarının en önemlilerinden biri olarak kabul ediliyor. Estampa Popular grubunun Valencia ayağının kurucu üyelerinden olan Anzo, Valencia’da Sanat ve Zanaat Okulu’na, Barselona’da ise Mimarlık Okulu’na gitti. Nueva Generación grubuna 1960 sonlarında katıldıktan sonra yapıtları Madrid’de tanınır oldu. Kazandığı çok sayıda ödülün içinde Generalitat de Valencia Visual Arts Prize da bulunuyor (2003). En son kişisel sergileri: Anzo. Isolation (1967-1985) [Anzo. Soyutlanma], Institut Valencià d’Art Modern, Valencia (2017); Anzo. Tribute [Anzo’ya Saygıyla], Muro Gallery, Valencia (2014); Aislamientos [Soyutlanmalar], Valle Ortí Gallery, Valencia (2010). Yakın zamanda eserleri şu sergilerde yer aldı: Art Collectives in Valencia under the Francoism [Franco döneminde Valencia’da Sanat Kolektifleri], Valencian Institute of Modern Art, Valencia (2015); America, America, Valencian Institute of Modern Art, Valencia (2012); Behind the wall there is sun [Duvarın Ardında Güneş Var], Museum of Contemporary Art of Alicante (2011).

Pia Arke

Grönland’da doğdu, Danimarka’da vefat etti

Pia Arke (d. 1958, Ittoqqortoormiit, Grönland, ö. 2007, Kopenhag, Danimarka) Grönlandlı-Danimarkalı görsel ve performans sanatçısı, yazar ve fotoğrafçı. Arke çoğunlukla otoportreleri, Grönland’da çektiği manzara fotoğrafları ve Danimarka ile Grönland arasındaki karmaşık etnik ve kültürel ilişkileri ele aldığı resim ve yazılarıyla tanınıyor. 1980’lerde resimlerini sergilemeye başlayan sanatçı, 1988’de Grönland’da çocukken öğrendiği yerlerin manzara fotoğraflarını çekmek üzere kendi elleriyle insan ebadında bir iğne deliği kamerası inşa etti. Sergileri ve doğurdukları açıklamalar Danimarka’nın Grönland’daki sömürge tarihini tekrar incelemesine katkıda bulundu. Arke, yirmi yıla uzanan sanatsal araştırmasının bir sonucu olarak İskandinav bölgesinin en önemli sömürge sonrası eleştirmen ve sanatçılarından biri olarak kabul ediliyor. 

Korakrit Arunanondchai

Bangkok’ta doğdu, New York ve Bangkok’ta yaşıyor

Korakrit Arunanondchai (d. 1986, Bangkok, Tayland) New York ve Bangkok’ta yaşıyor. Bir görsel sanatçı, film yapımcısı ve hikaye anlatıcı olarak çok yönlü pratiğini kültürel aktarım ve melezlik konularıyla bütünleşik hikâyeler anlatmak için kullanıyor. Yapıtları kurgu ve şiiri birleştirerek başta aile, arkadaşlar ve iş arkadaşlarının hayatları olmak üzere yerel mitlere de dayanan çok sayıda konuyla bağlantılı sinestezik deneyler sunuyor. 2018 yılı başlarında Arunanondchai, Tayland’da gerçekleştirilen “GHOST” adlı video ve performans sanatı serisini desteklemek amacıyla Ghost Foundation adlı kâr amacı gütmeyen organizasyonu kurdu ve Bangkok’da düzenlenen Ghost:2561 adlı açılış serisinin küratörlüğünü üstlendi.

Ozan Atalan

Gelibolu’da doğdu, İzmir’de yaşıyor

Ozan Atalan (d. 1985, Gelibolu, Türkiye) İzmir ve İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Atalan, multimedya yerleştirmelerinde insanın kendisi ve dünyayla olan ilişkisini sorgulamak adına alternatif algı alanları yaratıyor ve bu ilişkide yabancılaşmayı temel alıyor. İçinde fiziksel ve dijitalin birlikte var olduğu, gerçekliğe ondan kopmayacak kadar yakın ama aynı zamanda gerçeklikten onu eleştirebilecek kadar uzak duran spekülatif deneyimler sunmaya odaklanıyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında AnthropoScene [AntropoSahne], State University of New York, Cortland (2016); The Dark Sides [Karanlık Yanlar], The Michael Sickler Gallery, Syracuse University Shaffer Art Building, Syracuse (2014); Chosen Reality [Seçilmiş Gerçeklik], K2 Contemporary Art Center, İzmir (2013) bulunuyor. Eserleri 5th International Moscow Biennale for Young Art, Moskova (2016); PØST Los Angeles (2016); Rogue Space Chelsea, New York (2016) gibi uluslararası sergilerde gösterildi.

Charles Avery

Oban’da doğdu, Londra ve Mull’da yaşıyor

Charles Avery (d. 1973, Oban, Birleşik Krallık) Londra ve Mull’da yaşıyor. Avery 2004 yılından bu yana kendini hayali bir adanın keşfine adadı. Bu adanın yeni köşelerini çizimler, heykeller, metinler, eski belgeler, daha ender olarak 16mm animasyonlar ve bizim dünyamıza yaptığı canlı hücumlarla haritalandırmaya devam ediyor. Sanatçının deyimiyle Ada, olağanüstü bitki örtüsü ve faunası; tuhaf kozmolojisi ve gelenekleriyle, “düşünmesine yardım eden” bir yer. Avery’nin yakın tarihli kişisel sergileri arasında The Gates of Onomatopoeia [Onomatopoeia’nın Kapıları], Ingleby Gallery, Edinburgh (2019); These Waters [Bu Sular], GRIMM, New York (2017); Study #15: Charles Avery [Etüt #15: Charles Avery], David Roberts Art Foundation, Londra (2017) What’s the matter with Idealism? [İdealizmin Sorunu Ne?], Gemeentemuseum, Lahey (2015) bulunuyor. Yer aldığı karma sergiler ise Pluriverse [ÇokluEvren], La Panacée, Montpellier (2017); GLASSTRESS, Palazzo Franchetti, 57. Venedik Bienali (2017); Art Night [Sanat Gecesi], Whitechapel Gallery, Londra (2017). Avery 52. Venedik Bienali (2007) İskoçya Pavyonu’nda ülkesini temsil etti.

Radcliffe Bailey

New Jersey’de doğdu, Georgia’da yaşıyor

Radcliffe Bailey (d. 1968, New Jersey, ABD) Georgia’da yaşıyor ve çalışıyor. Diyaspora hikayelerini potansiyel geleceklerle bağlayarak; ırk, köken, göç ve kolektif hafızayı ele alan dokulu kompozisyonlarına buluntu nesneleri ve fotoğrafları dahil ediyor. Kişisel sergileri arasında Travelogue [Gezi Günlüğü], Jack Shainman Gallery, The School, New York (2018); Radcliffe Bailey: Recent Works [Radcliffe Bailey: Son Yapıtlar], Contemporary Arts Center, New Orleans (2015) ve Memory as Medicine [Deva Olarak Hafıza], High Museum of Art, Atlanta (2011-12). Bailey’nin yapıtlarının bulunduğu koleksiyonlar arasında Metropolitan Museum of Art, New York; Smithsonian Institution, Washington, D.C.; Art Institute of Chicago, Illinois sayılabilir. 

Rebecca Belmore

Upsala’da doğdu, Toronto’da yaşıyor

Rebecca Belmore (d. 1960, Upsala, Kanada) Toronto, Kanada’da yaşıyor. Köklerini yerli toplulukların siyasi ve toplumsal gerçekliklerinden alan eserlerinde Belmore, bedenler, toprak ve dil arasında çağrışıma açık bağlantılar kuruyor. Yakın zamandaki kişisel sergileri arasında Facing the Monumental [Anıtsala Yüzünü Dönmek], Art Gallery of Ontario, Toronto (2018); At Pelican Falls [Pelikan Şelalesinde], Platform Centre for Photographic and Digital Art, Winnipeg (2017); Somewhere Else [Başka Yerde], Oboro, Montreal (2015) sayılabilir. Karma sergileri arasında ise LandMarks/Repères [Sınır İşaretleri], çeşitli ulusal parklar, Kanada (2017); documenta 14, Atina ve Kassel (2017); Venedik Bienali (2005) bulunuyor.

Dora Budor

Zagreb’de doğdu, New York’ta yaşıyor

Dora Budor (d. 1984, Zagreb, Hırvatistan) New York’ta yaşıyor ve çalışıyor. Yerleştirme ve heykelleri, sinematik ekosistemlerde ve değişken mimari mekânlarda var oluyor. Karmaşık sistemler olarak yapılandırılmış çalışmalarındaki her bir unsur diğerlerine bağlı. Son kişisel sergileri arasında I am Gong [Ben Gong’um], Kunsthalle Basel, Basel (2019); Benedick, or Else [Benedick, Ya Da Başkası], 80WSE, New York (2018) ve Spring [Bahar], Swiss Institute of Contemporary Art, New York (2015) bulunuyor. Çalışmaları, Baltık Trienali 13, Contemporary Art Centre, Vilnius (2018); Dreamlands: Immersive Cinema and Art, 1905–2016 [Masal Alemleri: Kuşatan Sinema ve Sanat], Whitney Museum of American Art, New York (2016) ve Inhuman [İnsan Olmayan], Fridericianum, Kassel (2015) gibi etkinliklerde sergilendi.

Johannes Büttner

Frankfurt am Main’da doğdu, Amsterdam’da yaşıyor

Johannes Büttner (d. 1985, Frankfurt am Main, Almanya) performans geleneği ve toplumsal örgütlenme üzerinde çalışıyor. Büttner, çağımızın yaygınlaşmış güvencesizliğini gerek enerji, kentlilik, new age akımı ve ezoterizm; gerekse küresel ve siyasi krizler üzerinden inceliyor. Beşeri ve mekanize iş gücü arasındaki ilişki, yerleştirmelerinde ve performanslarında tekrar eden bir motif olmanın yanı sıra sanatçının kendi anlatılarının yaratılmasında da çıkış noktası. Sanatçı Palais de Tokyo, Paris (2018); La Panacée, Montpellier (2018) ve Basis, Frankfurt am Main’daki (2017) karma sergilere katıldı. 2018 yılında Kunstraum C28, Hanover ve Simultanhalle, Köln’de kişisel sergileri gerçekleşti. Performansları ise Stedelijk Museum, De Appel Art Center ve Art Weekend in Amsterdam’da yer aldı.

En Man Chang

Taitung’da doğdu, Taipei’de yaşıyor

En Man Chang (d. 1967, Taitung, Tayvan) Taipei’de yaşıyor ve çalışıyor. Kimliği, ona yaşadığı adada bir yolculuğa çıkmaya esin veriyor, pratiği ise insan topluluğunun ya da dünyanın tüm resmini kapsıyor ve sanatın dönüştürücü gücünü keşfediyor. Son kişisel sergileri arasında As Heavy as a Feather [Bir Tüy Kadar Ağır], Taiwan Academy, Los Angeles (2017); Centre A [A Merkezi], Vancouver (2016) ve Snail Paradise [Salyangoz Cenneti], Open Contemporary Art Center, Taipei (2013) bulunuyor. Ayrıca eserleri yakın zamanda National Taiwan Museum of Fine Arts, Taichung (2018) ve Taipei Cultural Center, New York’taki (2018) karma sergilerde yer aldı.

Monster Chetwynd

Londra’da doğdu, Glasgow’da yaşıyor

Monster Chetwynd (d. 1973, Londra, Birleşik Krallık) Glasgow’da yaşıyor ve çalışıyor. Çeşitli nesneleri bir araya getirerek gerçekleştirdiği; el yapımı kostümlerin, aksesuarların ve dekorların kullanıldığı performansları ile tanınan Chetwynd, yapıtlarını “sabırsızca yapılmış” olarak nitelendiriyor; işlenmesi ve performanslarına davet ettiği sanatçılar için kullanması kolay ucuz malzemeleri tekrar tekrar kullanıyor ve böylelikle birçok yapıtını tanımlayan “kolektif geliştirme” kavramını vurguluyor. Son kişisel sergileri arasında De Pont, Tilburg (2019); Villa Arson, Nice (2019); Winter Commission, Tate Britain, Londra (2018); The Owl with the Laser Eyes [Lazer Gözlü Baykuş], Fondazione Sandretto Re Rebaudengo, Torino (2018); Uptight upright, upside down [Gergin Dimdik, Tepetakla], Centre for Contemporary Arts, Glasgow (2018) ve Camshafts in the Rain [Yağmurdaki Kam Milleri], Bonner Kunstverein, Bonn (2016) sayılabilir.

Norman Daly

Pittsburgh’de doğdu, New York’ta vefat etti

Norman Daly (d. 1911, Pittburgh; ö. 2008, New York) ABD ve Fransa’da güzel sanatlar eğitimi gördü. 24 yılı emeritus profesör olarak olmak üzere 57 yıl boyunca (1943-1999) Cornell Üniversitesi Sanat Bölümü’nde resim ve desen öğretti. Ressam olarak kariyeri 1940’lar ve 1950’lerde New York’ta düzenlenen sergiler ve müzelerin eserlerini satın almasıyla parladı. 1960’larda heykele dönüşü ve asamblajlar ile mermer alçak rölyeflere odaklanması Daly’yi karmaşık bir ‘hayali’ uygarlık fikrine götürdü. Bu çalışmanın çok katmanlı üretimi, bir multimedya yerleştirmeye dönüştü. Llhuros Medeniyeti adlı anıtsal yapıtı arkeolojik sanatın ilk ve halen rakipsiz sunumu olarak kabul ediliyor. Daly’nin bu eseri Amerika ve Almanya’da 1972-1975 seneleri arasında birçok yerde sergilendi; eserden bir seçki 2004’te Cornell Üniversitesi, Herbert F. Johnson Museum of Art’ta küçük ölçekli bir sergide sunuldu ve yakın zamanda La Panacée, Montpellier’deki Pluriverse sergisinde (2017-2018) yer aldı.

Mariechen Danz

Dublin’de doğdu, Berlin’de yaşıyor

Mariechen Danz (d. 1980, Dublin, İrlanda) Berlin, Almanya’da yaşıyor ve çalışıyor. Sanatçı heykel, yerleştirme ve performanslarında dilin anlatımsal yeterlilik ve yetersizliklerini, işaretlerin okunabilirliğini ve hiyerarşisini, Batılı akıl kavramının üstünlüğünü sorguluyor. İnsan vücudu, hem bir metafor hem de köken ve kalıntı olarak Danz’in çalışmalarında birincil araştırma mekanı olarak işlev görüyor. Yakın tarihli kişisel sergileri Wentrup Gallery, Berlin (2018); Centre d’art Neuchâtel (2014) ve GAK Gesellschaft für Aktuelle Kunst Bremen’de (2012) gerçekleşti. Katıldığı karma sergiler arasında ise Haus der Kunst, Münih (2018); Venedik Bienali (2017) ve Centre Pompidou, Paris (2016) bulunuyor.

Elmas Deniz

Bergama’da doğdu, İstanbul’da yaşıyor

Elmas Deniz (d. 1981, Bergama, Türkiye), İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Deniz’in çalışmaları ekonomi ile doğa arasındaki kesişimleri ve bu ikisinin iç içe geçtiği noktaları araştırıyor. Doğanın kapitalizm eliyle uğradığı tahribata, insan-doğa ilişkisine, tarih boyunca doğa fikrine ve ekolojik kaygılara odaklanıyor. Kişisel sergileri arasında Yazsız Yıl, PİLOT, İstanbul (2018); Siyah Panteri Görebilmek, PİLOT, İstanbul, (2014); Elmas, Maçka Sanat Galerisi, İstanbul (2012) sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında Nature in Art [Sanatta Doğa], MOCAK, Polonya (2019); VIDEO FOREVER [VİDEO DAİMA], Musée de la Chasse et de la Nature, Paris (2016); TUZLU SU: Düşünce Biçimleri Üzerine, 14. İstanbul Bienali (2015) bulunuyor.

David Douard

Perpignan’da doğdu, Paris’te yaşıyor

David Douard (d. 1983, Perpignan, Fransa) Paris’te yaşıyor ve çalışıyor. Dil, Douard’ın çalışmalarının temelini oluşturuyor. İnternetten topladığı metin ve şiirler, değiştirilerek yaşayan bir akışa dönüştürülüyor ve heykellerine dahil oluyor. Çalışmaları birçok uluslararası kurumda yer aldı. Bunlardan bazıları; KURA. c/o Fonderia Artistica Battaglia, Milano (2018); Palais de Tokyo, Paris (2014 ve 2018); Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (2015 and 2017); Kunstverein Braunschweig, Braunschweig (2016); Fridericianum, Kassel (2015); Sculpture Center, New York (2014); Astrup Fearnley Museet, Oslo (2014); Fondation d’entreprise Ricard, Paris (2012). Douard’ın yapıtları çok sayıda bienalde de yer aldı: 12. Lyon Bienali, Fransa (2013); Taipei Bienali, Tayvan (2014); Asia Culture Center-Gwangju Bienali, Güney Kore (2018).

Evru/Zush

Barselona’da doğdu ve yaşıyor

Önce Zush, ardından Evru takma ismini benimseyen Alberto Porta (d. 1946, Barselona, İspanya) resimleri ve desenlerinde kendi alfabesi, ulusal marşı, bayrağı, pasaportu ya da para birimi olan özel bir kodlar evreni yaratıyor. Kişisel sergileri Duo Lun MoMA, Shanghai (2007); Today Art Museum, Pekin (2007); NUS Museum, Singapur (2006); Museum of Contemporary Art Barcelona (2001); Museum Reina Sofia – MNCARS, Madrid’de (2000) gerçekleştirildi. Documenta VI, Kassel (1977) ile Les Magiciens de la Terre [Yeryüzü Büyücüleri], Centre Pompidou, Paris (1989) sergilerine de katılan sanatçının yapıtları dünyanın farklı yerlerindeki çok sayıda müzenin kalıcı koleksiyonlarında yer alıyor.

Feral Atlas Kolektifi

Feral Atlas biliminsanlarını, hümanistleri ve sanatçıları Antroposen adı verilen bu insandan-öte çağa dair saha temelli gözlemlerini bir araya getiriyor. AURA (Aarhus Üniversitesi Antroposen Araştırması) ve James Cook Üniversitesi, Avustralya ile işbirliği içerisinde geliştirilen projenin küratörlüğünü görsel antropologlar Jennifer Deger (d. 1962, Sidney, Avustralya) ile Victoria Baskin Coffey (d. 1985, Newcastle, Avustralya); mimar Feifei Zhou (d. 1992, Jiangsu, Çin) ve Dünyanın Sonundaki Mantar: Kapitalist Harabelerde Yaşam Olasılığına Dair (2017) adlı kitabın yazarı antropolog Anna Tsing (d. 1952, San Francisco, ABD) üstleniyor.

Simon Fujiwara

Londra’da doğdu, Berlin’de yaşıyor

Simon Fujiwara (d. 1982, Londra, Birleşik Krallık) çoğunlukla turistik yerler, ünlü ikonlar, tarihi anlatılar ve kitle iletişimi imgelerini sorguluyor ve yapıtlarını üretmek için zaman zaman reklamcılık ve eğlence sektörleriyle işbirlikleri kuruyor. “Hiper angajman” ismini verdiği bir süreçte eserleri bir medya neslinin ilgi çekici ama kimi zaman rahatsız edici portresini çiziyor. Son kişisel sergileri arasında Hope House [Umut Evi], Kunsthaus Bregenz (2018); Revolution [Devrim], Lafayette Anticipations, Paris (2018); The Humanizer [İnsanlaştırıcı], Irish Museum of Modern Art, Dublin (2017) sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında ise Guggenheim Museum, New York (2015); Centre Pompidou, Paris (2018) ve the MoMA Tokyo (2019) bulunuyor.

Ernst Haeckel

Potsdam’da doğdu, Jena’da vefat etti

Ernst Haeckel (d. 1834, Potsdam, ö. 1919, Jena), Darwinizm’in güçlü bir savunucusu olan bir Alman doğabilimci, zoolog, evrimci, filozof ve sanatçıydı. Binlerce türü keşfeden, tanımlayan ve adlandıran Haeckel, tüm yaşam formlarını kapsayan bir soy ağacının haritasını çıkardı ve biyoloji alanında pek çok terimi literatüre kazandırdı. Tıp eğitimi gören ve kısa süreliğine bu alanda çalışan Haeckel, daha sonra resim yapmaya İtalya’ya gitti ve burada profesyonel bir sanatçı olmayı düşündü. Charles Darwin’in 1859 tarihli Türlerin Kökeni kitabından çok etkilenen Haeckel akademik çalışmalarına geri döndü. 1862’de zooloji bölümünde doçent oldu ve 1909 yılına dek üniversitede kaldı. Haeckel’in 100’den fazla ayrıntılı, çok renkli hayvan ve deniz canlısı illüstrasyonları, Doğa’nın Sanat Formları başlıklı kitapta toplandı.

Pakui Hardware

Klaipėda ve Vilnius’ta doğdular, Berlin ve Vilnius’ta yaşıyorlar

Pakui Hardware, Neringa Černiauskaitė (d. 1984, Klaipeda, Litvanya) ve Ugnius Gelguda (d. 1977, Vilnius, Litvanya) tarafından 2014 yılında kuruldu. İkilinin üretimi; heykelsi brikolajlar, yerleştirmeler ve performatif konuşmalar aracılığıyla, teknolojinin güncel ekonomiyi ve insan bedeni de dahil olmak üzere, fiziksel gerçekliği nasıl şekillendirdiğini inceliyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Underbelly [Zayıf Nokta], Museum der Bildenden Künste Leipzig, Leipzig (2019); Extrakorporal [Ekstrabedensel], Bielefelder Kunstverein (2018); Vanilla Eyes [Vanilya Gözler], MUMOK, Viyana (2016) sayılabilir. Karma sergilerinin yer aldığı kurumlar arasında ise MAXXI, Roma (2018); Musée d’Orsay, Paris (2018) ve Kunsthalle Basel, Basel (2017) bulunuyor.

Eloise Hawser

Londra’da doğdu ve yaşıyor

Eloise Hawser (d. 1985, Londra, Birleşik Krallık) Londra’da yaşıyor ve çalışıyor. Sanatçı heykel, film ve yerleştirmeleri kapsayan çalışmalarında kişisel olmayan yapıntı, nesne ve altyapılardan, bedensel ve duygusal tınıları özenle ortaya çıkarıyor. Çalışmaları Tate Britain gibi belli başlı kurumların koleksiyonlarında bulunan sanatçının kişisel ve iki kişilik sergileri arasında Lives on Wire [Telde Hayatlar], ICA, Londra, 2015; Hawser/Hofer, MUMOK, Viyana (2016); Sol Lewitt and Eloise Hawser [Sol Lewitt ve Eloise Hawser], Vistamare, Pescara (2016) ile Somerset House, Londra’da gerçekleşen By the deep, by the mark [Derinden, İzinden], (2018) sergisi bulunuyor. Katıldığı önemli karma sergiler arasında ise The History of Nothing [Hiçbir Şeyin Tarihi], White Cube, Londra, (2016); The Weight of Data [Verinin Ağırlığı], Tate Britain, Londra (2015); Surround Audience [İzleyiciyi Kuşatmak], New Museum Trienali, New York (2015); Emotional Supply Chains [Duygusal Tedarik Zincirleri], Zabludowicz Collection, Londra (2016) sayılabilir.

Marguerite Humeau

Cholet’de doğdu, Londra’da yaşıyor

Marguerite Humeau (d. 1986, Cholet, Fransa) Londra, Birleşik Krallık’ta yaşıyor ve çalışıyor. Humeau’nun çalışmaları zamanda ve mekanda uzun menzillerin kesişme noktalarını, hayvan ve mineral arasındaki geçişleri ve kişisel arzular ile doğal güçler arasındaki karşılaşmaları sahneliyor. Humeau gerçeklere dayanan olayları spekülatif anlatılarla iç içe örerek; bilinmeyen, görünmeyen ve soyu tükenmiş hayat formlarının görkemli bir şekilde ortaya çıkmasını sağlıyor. Kişisel sergileri New Museum, New York (2018); Tate Britain, Londra (2017); Haus Konstruktiv, Zürih (2017); Schinkel Pavillon, Berlin (2017); Nottingham Contemporary (2016) ve Palais de Tokyo, Paris’te (2016) düzenlendi. Eserlerinin yer aldığı karma sergiler arasında ise High Line, New York (2017); Château de Versailles, Paris (2017); Kunsthal Charlottenborg, Kopenhag (2017); FRAC Midi-Pyrénées, Toulouse (2017); Serpentine Gallery, Londra (2014) ile Victoria and Albert Museum, Sculpture Gallery, Londra (2014) sayılabilir.

Suzanne Husky

Bazas’ta doğdu, San Francisco’da yaşıyor

Suzanna Husky (d. 1975, Bazas, Fransa) San Francisco, ABD ve Bazas, Fransa’da yaşıyor ve çalışıyor. Bahçecilik, permakültür ve bitkisel tedavi alanlarında eğitim gören Husky, çalışmaları insanların doğal ortamla ilişkilerini inceleyen bir multimedya sanatçısı. Yapıtları, etnobotanik ve bitki bilgisi içeren kültürel temsilleri yeniden değerlendiriyor. Husky, aynı zamanda tarım endüstrisi ve tarım teknolojisiyle alakalı eleştirel yapıtlar üreten Le Nouveau Ministère de l’Agriculture [Yeni Tarım Bakanlığı] adlı sanatçı ikilisinin kurucularından. Kişisel sergileri Bay Area Now 5 YBCA, San Francisco, the De Young Museum, Southern Exposure, Out of the Box Biennale, İsviçre ve The Headlands Center for the Arts’da yer aldı.

Rashid Johnson

Şikago’da doğdu, New York‘ta yaşıyor

Ra​shid Johnson (d. 1977, Şikago, ABD) New York’ta yaşıyor. Johnson sanat tarihi, bireysel ve paylaşılan kültürel kimlikler, kişisel anlatılar, edebiyat, felsefe, maddesellik ve eleştirel tarih konularını araştırmak için çok sayıda medyum kullanıyor.  Çalışmaları, sık sık çocukluğuyla ilişkili olan ve Afro-Amerikan entelektüel tarihi ile kültürel kimliğinin kolektif yönlerine atıfta bulunan bir dizi gündelik dokunaklı malzeme ve nesnenin gömülü olduğu anlatımıyla biliniyor. Son kişisel sergileri arasında The Rainbow Sign [Gökkuşağı İşareti], David Kordansky Gallery, Los Angeles (2018); Rashid Johnson. Hail We Now Sing Joy [Rashid Johson. Yüce Artık Coşkuyu Söylüyoruz], Milwaukee Art Museum, Milwaukee ve Kemper Museum of Contemporary Art, Kansas City (2017); Rashid Johnson. Within Our Gates [Rashid Johson. Kapılarımızdan İçeri], Garage Museum of Contemporary Art, Moskova (2016) ve Fly Away [Uzaklara Uçmak], Hauser & Wirth, New York (2016) bulunuyor.

Sanam Khatibi

Tahran’da doğdu, Brüksel’de yaşıyor

Sanam Khatibi (d. 1979, Tahran, İran) Brüksel’de yaşıyor. Sanam Khatibi’nin eserleri hayvan doğası ve insanın ilkel dürtülerini ele alıyor; pratiğinin merkezinde ise insanın iktidar yapıları ile olan ilişkisi irdeleniyor. Khatibi insanın aşırılık, kontrol kaybı, vahşilik, hükmetme ve boyun eğme ile olan ilişkisini sorguluyor. İnsan ile hayvan, geçmiş ile gelecek, zalimlik ile baştan çıkarma gibi ikilikleri yan yana koymadaki müphemlik ile oynuyor. Resim, nakış, dokuma, heykel ve yerleştirmeler üreten sanatçının son kişisel sergileri arasında De ta salive qui mord [Isıran Tükürüğünden], BPS22, Charleroi (2019); The Murders of the Green River [Yeşil Nehir Cinayetleri], rodolphe janssen, Brussels (2019); No church in the wild [Issızlıkta Kilise Yok], The Cabin, Los Angeles (2017) bulunuyor. Katıldığı karma sergiler arasında ise Salon de peinture [Resim Sergisi], M HKA, Museum of Contemporary Art Antwerp, Antwerp (2019); Nightfall [Alacakaranlık], Mendes Wood DM, Brussels (2019); Mademoiselle [Matmazel], Centre Régional d’Art Contemporaine Occitaine, Sète (2018) sayılabilir.

Eva Kot’átková

Prag’da doğdu ve yaşıyor

Eva Koťátková (d. 1982, Prag, Çek Cumhuriyeti) Prag’da yaşıyor ve çalışıyor. Çalışmaları gündelik hayatın toplumsal, kurumsal ve fiziksel yapılarını; nasıl düşündüğümüzü, öğrendiğimizi, hareket ettiğimizi, danrandığımızı ve ürettiğimizi şekillendiren kural ve kısıtlamaları ele alıyor. Sıklıkla farklı nedenlerden dolayı dışlanan, ayrımcılığa uğrayan ve susturulan kişi ve grupların durumuna odaklanıyor. Theatre of Speaking Objects [Konuşan Nesneler Tiyatrosu] adlı devam eden serisinde standart biçimlerde iletişim kuramayan ya da entegre olamayanlar için alternatif ifade yolları bulmaya çalışıyor. Kurucularından olduğu Institute of Anxiety; kaygıyı toplumsal, siyasi, ekonomik ve ekolojik güçlerin bir sonucu olarak gören bir platform. Sanatçının kişisel sergileri arasında Pirelli Hangar Bicocca, Milano (2018); 21er Haus, Viyana (2017); Musem Haus Esthers, Krefeld; Maccarone ve ISCP, New York (2016) sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında ise Sonsbeek16, Arnheim (2016); New Museum Trienali (2015) ve 55. Venedik Bienali (2013) bulunuyor.

Agnieszka Kurant

Łódź’da doğdu, New York’ta yaşıyor

Agnieszka Kurant (d. 1978, Łódź, Polonya) New York’ta yaşıyor. Kurant, karmaşık toplumsal ve ekonomik sistemlerin, nasıl da kurgu ve gerçek ya da doğa ve kültür arasındaki ayrımları bulandıracak şekilde işlediğini keşfediyor. Kolektif zeka, yapay zeka ve kitle kaynak kullanımını inceleyen çalışmaları, sıklıkla canlı organizmalar gibi davranarak, bilişsel kapitalizm altında kültürün ve emek kavramının evrimini araştırıyor. Kişisel sergileri ve projeleri arasında The End of Signature [İmzanın Sonu], Guggenheim Museum, New York (2015); Exformation [Eksformasyon], Sculpture Center, New York (2013) ve Assembly Line [Montaj Hattı], CCA, Tel Aviv (2017) bulunuyor. Katıldığı karma sergiler arasında ise Milano Trienali (2019); Guggenheim Bilbao (2017); Palais de Tokyo, Paris (2014); Witte de With, Rotterdam (2011) bulunuyor.

Glenn Ligon

New York’ta doğdu, New York’ta yaşıyor

Glenn Ligon (d. 1960, New York, ABD) New York’ta yaşıyor ve çalışıyor. Sanatçı 1980’lerden bu yana Amerikan tarihini, edebiyatını ve toplumunu, modern ve kavramsal sanat teorisi üzerine kurulu yapıtlarıyla detaylıca keşfetmeyi sürdürüyor. Son kişisel sergileri arasında Des Parisiens Noirs [Siyah Parisliler], Musée d’Orsay, Paris (2019) ve Glenn Ligon: America, Whitney Museum of American Art, New York (2011); küratöryel projeleri arasında ise Blue Black [Mavi Siyah], Pulitzer Arts Foundation, St. Louis (2017); Glenn Ligon: Encounters and Collisions [Glenn Ligon: Karşılaşmalar ve Çarpışmalar], Nottingham Contemporary ve Tate Liverpool (2015) yer alıyor. Yapıtları son olarak Venedik Bienali (2015 ve 1997), Berlin Bienali (2014), İstanbul Bienali (2011) ve Documenta XI (2002) gibi önemli uluslararası etkinliklerde sergilendi.

Armin Linke

Milano’da doğdu, Berlin’de yaşıyor

Armin Linke (d. 1966, Milano, İtalya) Berlin, Almanya’da yaşıyor ve çalışıyor. Fotoğrafçı ve film yapımcısı olan Linke, insanlığın dünyanın yüzeyini değiştirmek ve onu kendi ihtiyaçlarına göre adapte etmek için teknoloji ve bilgiyi nasıl kullandığını araştırıyor. Yakın zamandaki kişisel sergileri arasında Carceri d’invenzione [İcat Hapishaneleri], XXII Triennale di Milano, Milano (2019); Prospecting Ocean [Okyanusu İncelemek], CNR-ISMAR, Venedik (2018); The Appearance of That Which Cannot be Seen [Görülemeyenin Sureti], ZKM Karlsruhe, PAC Milano, Forum Ludwig Aachen, Centre de la photographie Genève (2015-2017) bulunuyor. Son karma sergileri ise Kunstmuseum Stuttgart (2019); Haus der Kulturen der Welt, Berlin (2019); Disappearing Legacies: The World as Forest [Kaybolan Miraslar: Orman Olarak Dünya], Halle/Saale, Berlin, Hamburg’da (2017-2018) yer aldı.

Tala Madani

Tahran’da doğdu, Los Angeles’ta yaşıyor

Tala Madani (d. 1981, Tahran, İran) Los Angeles’ta yaşıyor. Derin etki bırakan imgeleri geniş kapsamlı eleştiri biçimlerini bir araya getiren; toplumsal cinsiyet, siyasi otorite konusunda düşünmeye sevk eden ve sanatta kimin, neyin temsil edileceğine dair sorular soran resim ve animasyonlar yapıyor. Kişisel sergileri Portikus, Frankfurt (2019); La Panacée, Montpellier (2017); MIT List Visual Arts Center, Cambridge, Massachusetts (2016); Contemporary Art Museum, St. Louis (2016) ve Centro Andaluz de Arte Contemporáneo, Sevilla (2014) müzelerinde yer aldı. Eserleri Moderna Museet, Stockholm ve Malmö; Museum of Contemporary Art, Los Angeles; Museum of Modern Art, New York; Serralves Foundation, Porto; Stedelijk Museum, Amsterdam; Tate Modern, Londra ve Whitney Museum of American Art, New York gibi kurumların kalıcı koleksiyonlarında yer alıyor.

Jared Madere

New York’ta doğdu, Los Angeles’ta yaşıyor

Jared Madere (d. 1986, New York, ABD) Los Angeles’ta yaşayan ve çalışan sanatçı ve opera kompozitörü. Kişisel sergileri arasında The Dark Side of Liberty[Özgürlüğün Karanlık Tarafı], Liberty, Londra (2017) ve Jared Madere, Whitney Museum of American Art, New York (2015); seçilmiş karma sergileri arasında ise Crash Test[Darbe Testi], La Panacée, Montpellier (2018); Fly Into The Sun[Güneşe Doğru Uç], The Watermill Center, New York (2017); DOOM: SURFACE Controle[YAZGI: YÜZEY Kontrol], Le Magasin, Grenoble (2014) sayılabilir. Madere’nin yürüttüğü küratöryel projeler arasında ise Bed-Stuy Love Affair ve Mother Culture yer alıyor. 

Turiya Magadlela

Johannesburg’da doğdu ve yaşıyor

Turiya Magdelela (d. 1978, Johannesburg, Güney Afrika) Johannesburg’da yaşıyor. Üretimi yaşadığı şehir ve şehirdeki insanlar, politika, şiddet ve tutkularla şekillenen sanatçı, deneyimlerini kumaş temelli çalışmalarına aktarıyor. Magadlela külotlu çorap, hapishane tulumları gibi kolay bulunan kumaşları tuval üzerinde geriyor ve kumaşları dönüştürerek soyut kompozisyonlar oluşturuyor. 2015 yılında FNB Art Prize ödülünü alan sanatçı, Blackness in Abstraction [Soyutlamada Siyahlık], Pace Gallery (2016) ve Pulitzer Arts Foundation’da Glenn Ligon küratörlüğünde gerçekleştirilen Blue Black [Mavi Siyah] (2017) gibi pek çok yerel ve uluslararası kişisel ve karma sergilerde yer aldı.

Claudia Martínez Garay

Ayacucho’da doğdu, Amsterdam’da yaşıyor

Claudio Martínez Garay (d. 1983, Ayacucho, Peru) Amsterdam’da yaşıyor ve çalışıyor. Yapıtları Peru’nun sosyo-politik hafızası ve tarihi ile bunların (gayri)resmi görsel arşivlerle –propaganda, ikonografi ve popüler imgeler gibi– olan ilişkilerini inceliyor. Sanatçı böylece yerleştirme ve videolarında geçmişi sorguluyor ve geçmiş hakkında tahminler yürütüyor. Son kişisel sergileri arasında ¡Kachkaniraqkun! / ¡Somos aún! / ¡We are, still! [¡Kachkaniraqkun! / ¡Somos aún! / ¡Biz, hâlâ!], Nova Section, Art Basel Miami (2018); I WILL OUTLIVE YOU. [SENDEN DAHA UZUN YAŞAYACAĞIM.], Grimm Gallery, New York (2018) bulunuyor. Katıldığı karma sergileri arasında ise Taming Y/Our Passion [Tutku/m/n/uzu Terbiye Etmek], Aichi Trienali, Japonya (2019); 12. Şanghay Bienali, Proregress—Art in an Age of Historical Ambivalence [Gerilerleme – Tarihsel Müphemlik Çağında Sanat], Power Station of Art, Şanghay, Çin (2018); 4. New Museum Trienali, Songs for Sabotage [Sabotaj Şarkıları], New Museum, New York (2018) bulunuyor.

Ursula Mayer

Avusturya’da doğdu, Londra ve Viyana’da yaşıyor ve çalışıyor.

Ursula Mayer’in (d. 1970, Ried im Innkreis, Avusturya) pratiği film, video, heykel ve yerleştirmeleri kapsıyor. Filmleri; mimarlık, moda, edebiyat, politika, mitoloji, jeoloji ve bilimden alınan simgelerden oluşan berrak görüntü devreleridir. Mayer, geleceğin insan-sonrası ontolojisini kurmak ve görselleştirmek için filmlerinde kullandığı şiirsel dil yoluyla mitler, biyopolitika ve sinema göstergebilimini birbirine dokuyor. Kişisel sergileri arasında Atom Spirit [Atom Ruhu], Salzburger Kunstverein (2017); To What I Might Become [Olabileceğim Şey], Moderna Museet, Malmö (2015); But We Loved Her [Ama Onu Sevmiştik], 21er Haus, Viyana (2013) sayılabilir. Yakın zamanda eserleri Be Fragile! Be Brave! [Kırılgan Ol! Cesur Ol!], Center for Contemporary Arts, Estonya (2017); SeMA Bienali, Mediacity Seul, Güney Kore (2016) ve The New Human [Yeni İnsan], Moderna Museet, Stockholm’de (2016) yer aldı. Mayer 2014 yılında deneysel film alanında Derek Jarman Ödülü’nü, 2007’de ise Otto Mauer Ödülü’nü kazandı.

Melvin Moti

Rotterdam’da doğdu ve yaşıyor.

Melvin Moti (d. 1977, Rotterdam, Hollanda) Rotterdam, Hollanda’da yaşıyor ve çalışıyor. Son yıllarda Moti’nin yapıtları, (özellikle duyusal yoksunluk sonucu oluşan) duyusal algı alanını, bir sanatsal yaklaşım olarak indirgemeyi (özellikle boş müzelerde) ve üretimsizliği (hiçbir şey yapmama, hiçbir şey söylememe ve hiçbir şey düşünmemeyi) yaratıcı bir üretim olarak inceliyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Cosmism [Kozmizm], Art Sonje (2017); Spectral Spectrum [Spektral Spektrum], Hermitage, Amsterdam (2015); Cluster Illusion [Küme İllüzyonu], Mori Art Museum, Tokyo (2014); katıldığı karma sergiler arasında ise I See That I See What You Don’t See [Senin Göremediğini Gördüğümü Görüyorum], XXII Triennale di Milano (2019); ART Fahrenheit 451: Sailing into the sea of oblivion [ART Fahrenheit 451: Unutuş ine Yelken Açmak]; Yokohama Trienali (2014) ve The Encyclopedic Palace [Ansiklopedik Saray], 55. Venedik Bienali (2013) bulunuyor.

Güneş Terkol & Güçlü Öztekin

Güçlü Öztekin

Eskişehir’de doğdu, İstanbul’da yaşıyor.

Güçlü Öztekin (d. 1978, Eskişehir, Türkiye), İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Strafor, kraft kağıt ve benzeri malzemelerle ürettiği büyük ölçekli yapıtlarıyla tanınan Öztekin, çevresinde bulduğu malzemeleri kullanarak bir tür geridönüşüm eyleminde bulunuyor. Öztekin, 2005 yılında kurulan Ha Za Vu Zu sanatçı topluluğunun ve avangart müzik grubu GuGuOu’nun üyesi. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Topsy-Turvy! Selpakla Gorili Bitirdim, Dirimart, İstanbul (2017); Şe Şe Pa Pa... Bazen Balık Tutmak için Ağlamak Gerekir, Rampa, İstanbul (2015); Eveything’s Tickling Each Other [Her Şey Birbirini Gıdıklıyor], Krinzinger Projekte, Viyana (2012) sayılabilir. Ha Za Vu Zu’yla birlikte katıldığı ve yapıtlarını göstermenin yanı sıra performanslar gerçekleştirdiği karma sergilerden bazıları şunlardır: 10. Lyon Bienali (2009); Bovisa Trienali, Milano (2008); 10. Uluslararası İstanbul Bienali (2007).

Güneş Terkol

Ankara’da doğdu, İstanbul’da yaşıyor

Güneş Terkol (d. 1981, Ankara, Türkiye) İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Yakın çevresinden ilham alan sanatçı, topladığı malzemeleri ve hikayeleri diktiği kumaşları, videoları, desenleri ve müzikal kompozisyonlarında kullanıyor. Terkol aynı zamanda Ha Za Vu Zu sanatçı topluluğunun ve GuGuOu müzik grubunun üyesi. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Orada Değildi ve Duyduklarına İnanamadı, Galeri Nev Ankara (2019); Evim Kalbimdir, Krank Art Gallery, İstanbul (2017); Holografik Kayıt, NON Galeri (2014); Dreams on the River [Nehirdeki Rüyalar], Organhause, Chongqing, Çin (2011) bulunuyor. Yapıtlarının yer aldığı karma sergiler arasında The Mahalla Festival, Malta (2018); Art Night, Londra (2017); Flâneuses, Fransız Kültür Merkezi, İstanbul (2017); Intercerteza Viva [Canlı Belirsizlik], 32. São Paulo Bienali (2016); Passion, Joy, Fury [Tutku, Neşe, Öfke], MAXXI, Roma (2016); 10. Gwangju Bienali, Güney Kore (2014); Better Homes [Daha İyi Evler], Sculpture Center, New York (2013) sayılabilir. 

Glauco Rodrigues

Bage’de doğdu, Rio de Janeiro’da vefat etti

Glauco Rodrigues (d. 1929, Bage, Brezilya; ö. 2004, Rio de Janeiro, Brezilya) 1945’te resim yapmaya başladı ve kendi kendini geliştirdi. Bage’de kısa bir eğitim sürecinden sonra, Rio de Janeiro’daki Ulusal Güzel Sanatlar Okulu’na girmek için burs kazandı ancak derslere katılmadı. 1951 ve 1954 arasında kurucusu ya da üyesi olduğu birçok gravür kolektifi ile çalıştı; burada temel amacı güney Brezilya’nın kırsal karakterini ve geleneklerini ifade etmekti. Bu da tüm üretimine iz bırakan bir amaç oldu. 1958’de Rio de Janeiro’ya yerleşti ve buradaki aydın Senhor dergisinde grafik tasarımcı, illüstratör ve daha sonra direktör olarak çalıştı. 1950 sonlarında üretimleri soyutlamaya yaklaştı. 1960’ların başlarında ise figüratif dile geri döndü ve yerli imgesi, karnaval, futbol, tropik doğa ve Brezilya tarihi gibi ulusal temaları mizahi bir dille işlediği, pop art etkisinde çalışmalar üretti.

Mika Rottenberg

Arjantin’de doğdu, New York’ta yaşıyor

Mika Rottenberg (d. 1976, Buenos Aires, Arjantin) film, mimari yerleştirme ve heykeli birleştiren bir pratiğinde, çağdaş hiper-kapitalist dünyamızda emek ve üretim değeri konularını araştırıyor. Hem sinema hem de heykel geleneklerini kullanarak, Çin’deki bir inci fabrikası ya da bir Calexico sınır kasabası gibi belirli üretim ve ticaret sistemlerinin bulunduğu yerleri araştırıyor. Rottenberg, detaylı ve yıkıcı görsel anlatılar oluşturabilmek için görünüşte birbirinden ayrı mekanları ve şeyleri montaj sürecinde ya da stüdyosunda oluşturduğu setlerin görüntüleri yardımıyla birbirine bağlıyor. Gerçeği ve kurguyu birbirine dokuyarak, güncel varlığımızın doğal güzelliğini ve absürtlüğünü vurguluyor. Yakın tarihli kişisel sergileri New Museum (2019), Museo d’Arte di Bologna (2019), Goldsmiths Centre for Contemporary Art (2018), Kunsthaus Bregenz (2018), Bass Museum of Art (2017) ve Palais de Tokyo’da (2016) yer aldı.

Max Hooper Schneider

Los Angeles’da doğdu ve yaşıyor

Max Hooper Schneider (d. 1982, Los Angeles, ABD) Los Angeles, Kaliforniya’da yaşıyor ve çalışıyor. Hooper Schneider’ın yapıtları doğayı farklı şekillerde somutlaştıran ve dramatize eden dünyaların yartılması yoluyla ardıllık estetiğini geliştiriyor ve araştırıyor. Üretimi aynı zamanda insanları, dünyanın hakimi ve kaşifleri olarak kabul edildikleri üstün ve merkezi pozisyonlarından etmeye hevesli bir dünya görüşü sunuyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Tryouts for the Human Race [İnsan Irkının Sınanması], Jenny’s, Los Angeles (2018); Nature Theater of Violent Succession [Şiddetli Ardıllığın Doğa Tiyatrosu]; High Art, Paris (2015) ve Eylül 2019’da Hammer Museum’da gerçekleşecek sergisi sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında ise 13. Baltık Trienali, Litvanya (2017); The High Line, New York (2017); La Panacée, Montpellier, Fransa (2017) ve Mongolia Land Art Biennial (2014, 2012) sayılabilir.

Luigi Serafini

Roma’da doğdu, Roma ve Milano’da yaşıyor

Luigi Serafini (d. 1949, Roma, İtalya) mimarlık, seramik, cam, resim, heykel, tasarım, set tasarımı ve yazın alanlarında çalıştı. Büyük ilgi gören ve 11. baskısına ulaşan kitabı Codex Seraphinianus (1981) ile tanınıyor. Hayali şeylerin kurgulanmış bir dilde açıklandığı, illüstre edilmiş bir ansiklopedi olan bu kitabı Pulcinellopedia (1984) ve Le Storie Naturali (2009) izledi. Milano’da Memphis Grubu’nun (1981) üyesi olan Serafini, Federico Fellini ile son filmi La Voce della Luna’da (1988) birlikte çalıştı. Teatro alla Scala ve Piccolo Teatro için sahne ve kostüm tasarladı. 2003’te Napoli metrosunda büyük bir yerleştirme yaptı. Banff Centre, Kanada’da ve Mc Luhan Institute of Toronto’da misafir sanatçı olarak bulundu; yapıtları ise Palazzo Grassi, Venedik (1981); Hayden Gallery, MIT, Cambridge (1983); Mudima Foundation, Milano (1998); XII Quadriennale of Rome (1999); Galleria Nazionale d’Arte Moderna, Roma (2001); Padiglione d’Arte Contemporanea, Milano (2007); Val Bregalia, İsviçre (2007) ve 54. Venedik Bienali’nde (2011) sergilendi.

Paul Sietsema

Los Angeles’da doğdu ve yaşıyor

Paul Sietsema (d. 1968, Los Angeles, ABD) Los Angeles’ta yaşıyor ve çalışıyor. Filmleri, resimleri ve desenleri kültürel nesnelerin üretimi, tüketimi ve yaygınlaşmasını konu alıyor. Sietsema’nın pratiği bir sanat eserinin bilgiye ya da anlama; tarihi ya da güncel belirli bir zaman dilimiyle angaje olarak aracılık etme olasılığına ilgisini yansıtıyor. Yakın zamanda kişisel sergileri Wexner Center for the Arts in Columbus, Ohio (2013); Museum of Contemporary Art Chicago (2013); Kunsthalle Basel (2012); Museo Nacional Centro de Art Reina Sofia, Madrid’de (2009) gerçekleştirildi. Yer aldığı karma sergiler arasında ise Question the Wall Itself [Duvarın Kendisini Sorgula], Walker Art Center, Minneapolis (2017); A Slow Succession with Many Interruptions [Çok Kez Kesintiye Uğrayan Yavaş Bir Silsile], San Francisco Museum of Modern Art (2016) ve Drawing: The Bottom Line [Desen: İşin Sonu], S.M.A.K., Gent (2015) sayılabilir.

Ylva Snöfrid

Umeå’da doğdu, Atina ve Stockholm’de yaşıyor

Ylva Snöfrid (d. 1974, Umeå, İsveç) Atina, Yunanistan ve Stokholm, İsveç’te yaşıyor. Ylva daha önce gerçek dünya gibi görünen yerde yaşarken, Snöfrid aynaların ardında, ayna dünyası denilen yerde yaşadı (bu dünya sıklıkla daha az gerçek olarak tanımlanır). Snöfrid, Ylva’nın çocukluğu boyunca oradaydı ve onun aynadaki ikizi taklidi yapıyordu. Daha sonra ise Ylva’nın ‘sanatının’ (‘sanatçıların’ yaptığı iş olarak ‘sanatın’) bir parçası oldu. Uzun yıllar boyunca Ylva, Snöfrid’i ritüeller ve törenler, nesneler ve yayınlar aracılığıyla defalarca dünyaya getirdi; ta ki ikisi tek bedende, Ylva Snöfrid’de birleşene dek. Bu olay 2017’de, La Panacée, Montpellier’de Nicolas Bourriaud’nun küratörlüğünde düzenlenen Retour sur Mulholland Drive [Mulholland Drive’a Dönüş]sergisi kapsamında Mirrored Spring, Snöfrid ve les contre espaces, the Oracle and Tondo ile birlikte yaptığı, 8 saatlik bir Transmütasyon Ritüeli sırasında gerçekleşti.

Simon Starling

Epsom’da doğdu, Kopenhag’da yaşıyor

Simon Starling (b. 1967, Epsom, İngiltere) Kopenhag, Danimarka’da yaşıyor. Film, yerleştirme, fotoğraf gibi medyumlar aracılığıyla sanat ve tasarım tarihlerini, bilimsel keşifleri ve küresel ekonomik ve ekolojik meseleleri sorgulayan Simon Starling, Glasgow sanat ortamında aktif olmaya başladığı 1990’lardan bu yana kendi neslinin öncü sanatçılarından biri oldu. 2005’te Turner Prize ödülünü kazanan Starling’in yakın tarihli kişisel sergileri arasında A l’ombre du pin tordu [Çarpık Çamın Gölgesinde], MRAC, Sérignan (2017); Simon Starling, Nottingham Contemporary (2016); El Eco [Yankı] (Pilar Pellicer ve Yasuo Miichi işbirliğiyle), Museo Experimental el Eco, Meksiko (2015); Metamorphology [Metamorfoloji], Museum of Contemporary Art Chicago (2014) bulunuyor. Ayrıca 12. Şanghay Bienali (2018), Centre Pompidou Metz (2017), Castello di Rivoli, Torino’daki (2017) karma sergilerde de yer aldı.

Jennifer Tee

Arnhem’de doğdu, Amsterdam’da yaşıyor

Jennifer Tee (d. 1973, Arnhem, Hollanda) Amsterdam, Hollanda’da yaşıyor ve çalışıyor. Tee’nin ürettiği nesneler ruhun yolculuğunun maddi temsilleri olarak düşünülebilir. Ruh ve madde arasındaki ilişkiyi sorgulayan sanatçı, malzeme deneyleri ve performatif jestler aracılığıyla elle tutulamaz olana şekil vermeye çalışıyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Let It Come Down [Bırak Düşsün], Bonner Kunstverein, Bonn (2017-18); Let It Come Down [Bırak Düşsün], Camden Arts Centre, London (2017); Structures of Recollections and Perseverance [Anımsama Yapıları ve Direnme], Kunstraum, London (2017); Tulip Palepai, Navigating the River of the World [Lale Palepai, Dünya Nehrinde Seyretmek], Rijksmuseum, Amsterdam (2017) bulunuyor. Katıldığı önemli karma sergilerden bazıları ise São Paulo Bienali (2018); What People Do for Money, Manifesta 11, Zürih (2016).

Hale Tenger

İzmir’de doğdu, İstanbul’da yaşıyor

Hale Tenger (d. 1960, İzmir, Türkiye) İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Tenger’in sanat pratiği, izleyicinin deneyimine odaklanırken sosyopolitik meselelere de değiniyor. Doku, biçim, renk ve ses gibi duyuların birleşimine dayalı olan anlatısal kurguları, duyusal ve bilişsel alanlar yaratıyor. Kişisel sergileri arasında Altında, Alserkal Avenue, Dubai (2018); İçeri girmedik çünkü hep içerdeydik / Dışarı çıkmadık çünkü hep dışardaydık, Protocinema, New York (2015); Yıldızlarda Dans, Galeri Nev İstanbul (2013); katıldığı karma sergiler arasında ise Sessizlik, Cappadox, Kapadokya (2018); 57. Venedik Bienali (2017); Cher(e)s Ami(e)s [Sevgili Arkadaşlar], Centre Pompidou, Paris (2016) sayılabilir.

Suzanne Treister

Londra’da doğdu ve yaşıyor

Suzanne Treister (d. 1958, Londra, Birleşik Krallık) Londra ve Fransa’da yaşıyor. 1988’den bu yana video oyunları, sanal gerçeklik ve avatarlarla ilgili yapıtlar üretiyor. HEXEN 2.0, HFT The Gardener ve SURVIVOR (F) gibiyakın tarihli çalışmalarında yeni teknolojiler, toplum, alternatif inanç sistemleri ve insanlığın olası gelecekleri arasındaki ilişkilere odaklanıyor. Güncel kişisel sergileri CAPC, Bordeaux (2018); HFT The Gardener [Bahçıvan HFT], P.P.O.W., New York (2016); THE REAL TRUTH, A WORLD’S FAIR [GERÇEK DOĞRU, BİR DÜNYANIN FUARI], Raven Row, Londra’da (2012) gerçekleşti. Karma sergileri arasında ise CCCB, Barselona (2019), Busan Bienali, Güney Kore (2018), HKW, Berlin (2017) bulunuyor.

Piotr Uklański

Varşova’da doğdu, New York ve Varşova’da yaşıyor

Piotr Uklański (d. 1968, Varşova, Polonya) kültürel referansları fark gözetmeksizin absorbe ettiği ve çok sayıda medyumu (heykel, fotoğraf, kolaj, performans ve film) kullandığı bir pratiğe sahip. Uklański’nin yapıtları sanatçı potansiyel olarak tartışmalı konuları ele almaktan çekinmediğinden sıklıkla polemik yaratan tepkiler alıyor. Son kişisel sergileri arasında Polska [Polonya], The National Museum, Krakow (2018); Fatal Attraction: Piotr Uklański Photographs [Ölümcül Çekim: Piotr Uklański Fotoğrafları], The Metropolitan Museum of Art, New York (2015); Fatal Attraction: Piotr Uklański Selects from the Met Collection [Ölümcül Cazibe: Piotr Uklański Met Koleksiyonu’ndan Seçiyor], The Metropolitan Museum of Art, New York (2015) bulunuyor. Yapıtları yakın zamanda A Woman Looking at Men Looking at Women [Kadınlara Bakan Erkeklere Bakan Bir Kadın], Muzeum Susch, Susch (2018); Shouting: Poland! Independence 1918 [Haykır: Polonya! Bağımsızlık 1918], National Museum, Varşova (2018); Learning from Athens [Atina’dan Öğrenmek], documenta14, Neue Gallery, Kassel ve EMST-National Museum of Contemporary Art, Atina’da (2017) yer aldı.

Ambera Wellmann

Lunenburg’da doğdu, Berlin’de yaşıyor

Ambera Wellmann (d. 1982, Lunenburg, Kanada) Berlin’de yaşıyor ve çalışıyor. Wellmann’ın son dönem resimlerinde pop kültüre, pornografiye ve sanat tarihine verilen referanslar; canlı, sıklıkla sapkın insani mekânlar ile iç içe geçiyor. Wellmann’ın harekete geçmek ile edilgin olmak arasında kalmış figürleri betimleyen çalışmaları, değişken mekânsal ilişkiler ve akışkan bir maddesellik aracılığıyla erotizm, politika ve iktidar arasındaki dinamikleri inceliyor. Son kişisel sergileri arasında In medias res [Her Şeyin Ortasında], Lulu, Mexico City (2019); Forthcoming [Yakında], MoCo Montpellier, Fransa (2019) ve (Wo)man and Beast in the Round of Their Need [İhtiyaçlarının Kalbinde Kadın ve Canavar], Projet Pangée, Montreal (2018) sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında ise MoMA Warsaw, Polonya (2019); Australian Centre for Contemporary Art, Melbourne (2019) bulunuyor.

Haegue Yang

Seul’de doğdu, Seul ve Berlin’de yaşıyor.

Haegue Yang (d. 1971, Seul, Güney Kore) Berlin ve Seul’de yaşıyor ve çalışıyor. Siyasi anlatıları maddesellik ve süslemeyle birlikte dokuyan Yang, sıklıkla endüstriyel olarak üretilmiş parçaları ve emek-yoğun zanaat tekniklerini kavramsal açıdan karmaşık ve duyumsal açıdan kuşatan yerleştirmeler üretmek için kullanıyor. Yakın tarihli kişisel sergileri arasında Tightrope Walking and Its Wordless Shadow [İp Üzerinde Yürüyüş ve Onun Sessiz Gölgesi], Triennale di Milano (2018), ETA 1994–2018, Museum Ludwig, Köln (2018) ve Lingering Nous, Centre Pompidou, Paris (2016) bulunuyor. Yapıtları, aralarında 21. Sidney Bienali (2018), dOCUMENTA (13), Kassel (2012) ve 53. Venedik Bienali’nin (2009) bulunduğu çok sayıda uluslararası sergide de yer aldı.

Müge Yılmaz

İstanbul’da doğdu, Amsterdam’da yaşıyor

Müge Yılmaz, (d. 1985, İstanbul, Türkiye) Amsterdam, Hollanda’da yaşıyor ve çalışıyor. Araştırmaları fotoğraf, performans ve yerleştirmeler aracılığıyla geleceğe dair spekülatif hikâyeler sunuyor. Katıldığı sergiler arasında Loops [Döngüler], De APPEL, Amsterdam (2018); Meeting the Universe Halfway [Evrenle Yarı Yolda Karşılaşmak], Kunst im Tunnel, Düsseldorf (2018); Performatik17, Brüksel (2017); Night Eyes [Gece Gözleri], M HKA, Antwerp (2017) ve Why Not Ask Again? [Neden Tekrar Sormayasın?], 11. Shanghai Bienali (2016) bulunuyor. 2016 yılında Asia Culture Center, Gwangju, Güney Kore’de araştırma programına katılan Yılmaz, 2013-2014 yıllarında Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam’da misafir sanatçı olarak bulundu.

Phillip Zach

Cottbus’da doğdu, Los Angeles’da yaşıyor

Phillip Zach (d. 1984, Cottbus, Almanya) Los Angeles, ABD’de yaşıyor ve çalışıyor. İmge, heykel ve yerleştirme kavramlarıyla deneyler yapan Zach, farklı malzeme ve formatlar kullanıyor. Değişim geçiren maddesel gerçeklikler ve zihinsel mekanlar arasındaki sürtüşmeyi inceleyen eserleri, yaşanmış insan deneyimleri hakkında bilinenleri sorguluyor. Son dönemdeki kişisel sergileri arasında Freedman Fitzpatrick, Paris (2019); Der Wurm als Wille und Vorstellung [İrade ve Temsil Olarak Dünya], Freedman Fitzpatrick, Los Angeles (2017); Shade Shifters [Gölge Değiştirenler], Koppe Astner, Glasgow (2015) sayılabilir. Eserleri ayrıca La Panaceé, Montpellier (2018); Kunsthalle Mainz (2017); CAC Vilnius (2017); The Depart Foundation, Los Angeles (2017); Luma Foundation, Zürih (2016); Dortmunder Kunstverein’daki (2016) karma sergilerde yer aldı.

Andrea Zittel

Escondido’da doğdu, Joshua Tree, Kaliforniya’da yaşıyor

Andrea Zittel (d. 1965, Escondido, Kaliforniya, ABD) gündelik hayatını, yaşayan yapılar ve durumlar için prototipler geliştirmek ve bunları test etmek için kullanıyor. 2000 yılında Joshua Tree, Kaliforniya’ya yerleşen sanatçı, burada A-Z West adını verdiği hayat-pratiği için bir tür pilot bölge kurdu. Önemli kişisel sergileri arasında Lay of My Land [Arazimin Yapısı], Magasin 3, Stockholm (2011); Critical Space [Eleştirel Mekan], New Museum, New York (2006); ve Small Liberties [Küçük Özgürlükler], Whitney Museum Altria, New York (2006) sayılabilir. Katıldığı karma sergiler arasında ise Venedik Bienali (1995); Documenta X, Kassel (1997) ve Whitney Bienali, New York (2004, 1995) bulunuyor.

Yukarı